Nou ik had wel gelijk. Er was echt iets aan de hand. Vorige week zaterdag moest ik weer alleen blijven. Ik was door de baas uitgelaten en ze gingen zonder mij weg. Na een paar uurtjes, ja dat duurde best lang, kwamen ze terug en hadden ze een pup bij zich. Ze heet Britt en ik vond het heel erg gek
Ze rook wel bekend. Als de vrouw lang weg geweest was rook ze ook al zo. Ik wist echt niet zo heel goed wat ik met haar moest doen. Ik heb haar maar eens goed besnuffeld en gelikt en toen vond ik het eigenlijk wel goed. Gelukkig kwamen de kinderen ook langs om naar haar te kijken en kreeg ik van alletwee een kadootje.
Hierboven zie je haar broertje en zusjes. Britt is de tweede van links. Toen we naar bed moesten ging ze liggen janken. Nou dat herkende ik wel hoor van toen ik klein was. Ze kreeg van de baas een grote mond en toen was het wel over en toen heeft ze lekker geslapen.
Zondag mocht ik gelukkig gewoon met de baas mee naar training. Daar gaat het heel erg goed. Hier zie je dat ik manwerk aan het oefenen ben. Ook kan ik al heel goed speuren, al zegt de baas dat ik nog wel eens iets wil missen. Het minst leuke op school vind ik de appéloefeningen. De oefeningen gaan wel goed, maar ik vind ze niet zo spannend om te doen.
Nu is ze dus al een weekje hier en zijn we eigenlijk al aardige vrienden aan het worden.
Soms is ze wel vervelend hoor. Ze kan heel hard bijten en dan krijgt ze wel een grote mond van me. Maar meestal spelen we gewoon heel lief. Alleen mijn etensbak. Daar moet ze echt vanaf blijven. Zelfs de vrouw vindt dat ze daar vanaf moet bijven. We drinken wel uit dezelfde waterbak hoor.
We zullen er wel komen samen. De vrouw gaat in ieder geval proberen om wat vaker te schrijven.
